لباس تطبیقی: نحوه طراحی لباس برای بازاری که نادیده گرفته شده است

shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape

لباس تطبیقی: نحوه طراحی لباس برای بازاری که نادیده گرفته شده است

به نحوه لباس پوشیدن خود اشاره کنید دکمه پیراهن را می بندی، شلوار را می کشی، زیپ کت را می بندی. لباس پوشیدن برای اکثر مردم طبیعت دوم است، اما نه برای همه. تصور کنید که زیپ یک ژاکت را تنها با یک دست بسته اید. بالا کشیدن شلوار بدون ایستادن؛ یا نیاز به دسترسی به شکم خود با بریدن سوراخ در پیراهن خود دارید.
افراد دارای معلولیت با این مبارزات روبرو هستند و علیرغم اینکه بزرگترین گروه به حاشیه رانده شده از مصرف کنندگان آمریکایی هستند، خود را با طراحی لباس های غیرقابل دسترس طرد می کنند. از هر چهار نفر در ایالات متحده یک نفر به عنوان معلول شناخته می شود. پانزده درصد از جمعیت جهان نیز چنین می کنند.
مد تطبیقی ​​با شرکت‌هایی از برندهای مستقل تا برندهای رایج که طرح‌های قابل دسترس را اجرا می‌کنند در حال افزایش است، با این حال صنعت مد و برندها راه طولانی در پیش دارند.

مد تطبیقی ​​چیست؟

مد تطبیقی ​​لباسی است که به گونه‌ای طراحی شده است که برای افراد معلول و جمعیت‌های مسن در دسترس باشد تا بتوانند به طور مستقل لباس بپوشند، لباس‌های خود را راحت بپوشند و با هر تجهیزات پزشکی مورد نیاز خود کار کنند، همگی در عین حال که مد روز هستند. پوشاک تطبیقی ​​جدید نیست، اما بازار رو به رشدی است که مشتریان آماده خرج کردن هستند. بر اساس گزارش Vogue Business، بازار پوشاک تطبیقی ​​تا سال 2026 به ارزش 400 میلیارد دلار خواهد رسید. در حالی که این بخش بازار فضای زیادی را برای خطوط جدید لباس باز می گذارد، برخی از خطوط لباس موجود در حال حاضر نمونه ای از نحوه خدمت به جامعه معلولان از طریق لباس هایی با طراحی قابل دسترس هستند. برندهای مد که به دنبال گسترش یا راه اندازی در فضای لباس تطبیقی ​​هستند، می توانند درس های مهمی را به دنبال موفقیت ها و شکست های سایر برندهای لباس در این فضا بیاموزند:

فناوری از قبل موجود را ارزیابی کنید

ایجاد یک خط لباس تطبیقی ​​برای شروع می‌تواند بسیار دشوار باشد، زیرا راه‌های مختلفی برای سازگار کردن لباس برای افرادی با طیف وسیعی از نیازها و توانایی‌های متنوع وجود دارد. نیاز به نبوغ، حل مسئله و همدلی دارد. خوشبختانه، برخی از نوآوری‌های ساده برای پیاده‌سازی طراحی لباس قبلاً دسترسی به پوشاک را افزایش داده‌اند. برخی از نمونه ها عبارتند از:
.بسته شدن های مغناطیسی یا نوار چسب برای جایگزینی زیپ ها و دکمه ها -*اینها تفاوت‌های قدرت عضلانی پوشنده را بهتر تطبیق می‌دهند و لباس پوشیدن را برای کسانی که توانایی استفاده از یک دست را دارند آسان‌تر می‌کنند.

.لباس های بدون برچسب

این مقداری تحریک را برای افرادی که دارای حساسیت مفرط هستند تسکین می دهد.

.فلپ های مجزا به معده

این به کاربران اجازه می دهد تا راحت تر به لوله های تغذیه دسترسی داشته باشند.

.شلوار جین کش دار

این نوع لباس پوشیدن را در تمام طول روز تسهیل می کند.

با راه‌های زیادی که محصولات لباس تطبیقی ​​برای کمک به مشتریان وجود دارد، برند یا محصول شما می‌تواند با تمرکز بر یک جایگاه خاص، نامی برای خود دست و پا کند. نمونه هایی از این صاحبان مشاغل را در نظر بگیرید که یک برند کفش را برای پاسخگویی به یک نیاز خاص راه اندازی کردند – کفش های Anodyne برای مطابقت با نیازهای مشتریان دیابتی از طریق بالشتک اضافی و فضایی برای کاهش علائمی مانند تورم ایجاد شده اند. Billy Footwear با ارائه کفش‌هایی با زیپ که در امتداد کناره تا پنجه قرار دارد، به یک طاقچه دیگر کمک می‌کند، که به بالا اجازه می‌دهد تا باز شود و افراد مبتلا به مشکلات حرکتی راحت‌تر پای خود را داخل آن قرار دهند.

مرکز افراد ناتوان در طراحی محصول و بازاریابی

کلید ارائه بهترین خدمات به بازاری که از خدمات کمتری برخوردار است، درک کامل آنهاست. به خصوص اگر طراحان کارکنان شما فاقد تجربه دست اول باشند. در حالی که استفاده از منابعی مانند گروه های متمرکز، کنفرانس ها و کارشناسان مربوطه مراقبت های بهداشتی بسیار مهم است، هدف اصلی خط تطبیقی ​​شما باید تمرکز افراد دارای معلولیت در تمام جنبه های ایجاد محصول، از جمله طراحی و بازاریابی باشد. این به برند شما اجازه می دهد تا پوشاکی ایجاد کند که واقعاً در دسترس و فراگیر باشد.

متأسفانه، برندها همیشه این اصل را در بازاریابی محصولات خود برای افراد ناتوان رعایت نکرده اند. انتخاب‌های بازاریابی نایک در مورد کفش ورزشی Go FlyEasy، نمونه‌ای از بازاریابی پوشاک تطبیقی ​​بحث‌برانگیز است.

کفش ورزشی Go FlyEasy یک طرح کفش جاودانه بود که از یک کش لاستیکی برای ایجاد یک لولا استفاده می کرد. این به پوشنده این امکان را می داد که به سادگی وارد کفش شود، که سپس برای محکم کردن پا صاف می شود. زمانی که صاحب کفش می خواست کفش را در بیاورد، به راحتی می توانست روی پاشنه بایستد و پای خود را بیرون بکشد. علیرغم اینکه چگونه این کفش و بقیه طرح‌های کفش نایک FlyEasy دسترسی قابل‌توجهی را بهبود بخشیدند، آنها ترجیح دادند آن را برای افراد معلول عرضه نکنند. کلمه ‘معلول’ حتی از کمپین های بازاریابی محصول حذف شد، در عوض با تعبیرهایی مانند ‘ورزشکار سازگار’ به جای ‘ورزشکار معلول’ جایگزین شد.

در حالی که طراحی کفش نایک به خودی خود موفقیت آمیز بود، شکست بازاریابی آن ها بیشتر از طراحی کفش های قابل توجه آن ها، سرفصل های بیشتری را به خود اختصاص داد. این طرح به جای اینکه مورد تجلیل قرار گیرد، به دلیل عدم پذیرش جامعه معلولان مورد انتقاد قرار گرفت. استراتژی آنها در فروش این محصول مستقیماً با تمایل جامعه معلولان برای دیده شدن و حذف انگ از اصطلاح ‘ناتوان’ در تضاد بود.

عرضه این محصول به دلیل عرضه محدود و قیمت بالای آن با مشکلات دیگری نیز مواجه شد. این بار دیگر با واقعیت های مشتری معلول هدف کفش که بسیاری از آنها به احتمال زیاد در گروه اقتصادی-اجتماعی محروم تر قرار می گیرند در تضاد بود. علاوه بر این، عرضه محدود منجر به خرید محصول و فروش مجدد آنلاین آن شد و این کفش تطبیقی ​​را حتی دورتر از دسترس مشتریان هدف قرار داد.

از بهره برداری الهام بخش خودداری کنید

شرکت‌ها همچنین باید مراقب بهره‌برداری الهام‌بخش باشند که به‌عنوان «پورن الهام‌بخش» شناخته می‌شود – از افراد ناتوان به‌عنوان الهام بیشتر استفاده می‌کنند تا حس خوبی در مخاطب ایجاد کنند، اما منجر به غیرانسانی شدن گروهی از مردم می‌شود. به طور معمول، این ترانه شامل به تصویر کشیدن افراد ناتوان در حال انجام فعالیت های معمولی به عنوان «الهام بخش» یا نوشتن تصویری از آنها در حال انجام فعالیت با «بهانه شما چیست». داشتن یک داستان شرکت و یک چشم انداز خاص برای برندتان بسیار خوب است، اما اهداف برندسازی برای خطوط تولید پوشاک تطبیقی ​​باید بر اعتبار افراد دارای معلولیت متمرکز باشد تا روحیه افراد غیر معلول.

برای مثال، زمانی که در فشن شوی FTL Moda در پاییز 2015 در هفته مد مرسدس بنز، مدل‌های دارای معلولیت در باند فرودگاه با طرح‌های ورزشی آنتونیو اورزی به نمایش درآمد، گام بزرگی بود. با این حال، منتقدان خاطرنشان کردند که صرفاً به این دلیل که یک فرد دارای معلولیت لباسی را در کت واک می پوشد به این معنی نیست که برای آنها مناسب شده است. برندهای پوشاکی مانند Zapas نیز به دلیل استفاده از مدل های معلول برای نشان دادن خط مد تطبیقی ​​خود مورد انتقاد قرار گرفتند زیرا در این پروژه با افراد معلول مشورت نکردند. اینها نمونه هایی از اولویت دادن پوشش الهام بخش و فراگیر بر نیازهای محل اقامت هستند.

باورهای غلط بسیاری پیرامون افراد دارای معلولیت وجود دارد. یکی از آنها این است که آنها نمی خواهند شیک پوش باشند یا به ظاهر خود اهمیت نمی دهند. آنها، مانند همه مشتریان مد، مایلند وقار لباس بپوشند و آنطور که می خواهند ابراز وجود کنند. پیشرفت در مد تطبیقی ​​می تواند این امکان را فراهم کند. صنعت مد برای مدت طولانی انحصاری و تواناترین مکان بوده است، و نوآوری های طراحان و برندهای درخشان می تواند آن را فراگیرتر، عملکرد بالا و پاسخگو به نیازهای مصرف کننده مد مدرن – بدون در نظر گرفتن توانایی، کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *