تفاوت لباس عروس و لباس مجلسی در طراحی لباس

shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
bardiyastudio

تفاوت لباس عروس و لباس مجلسی در طراحی لباس

لباس عروس یا لباس عروس لباسی است که عروس در مراسم عروسی می پوشد. رنگ، سبک و اهمیت تشریفاتی لباس مجلسی می تواند به مذهب و فرهنگ شرکت کنندگان در عروسی بستگی داشته باشد. عروسی ها اغلب مراسم مذهبی هستند. بنابراین تأثیر دین قابل توجه است. ‘عروسی سفید’ در اروپا و ایالات متحده، که در سراسر جهان به جریان اصلی تبدیل شده است، عمیقا با ارزش های مسیحیت مرتبط است. لباس سفید به اندازه نوارهای عروسی و حلقه های الماس نامزدی، اگر نه بیشتر، به نماد عروسی مسیحی تبدیل شده است.

در فرهنگ‌های غربی و حوزه‌های فرهنگی آنگلوساکسون، لباس عروس معمولاً سفید است، مدی که ملکه ویکتوریا هنگام ازدواج در سال 1840 آن را محبوب کرد. رنگ سفید در ایمان مسیحی رنگ پاکی است و به معنای دل پاک و پاک عروس است. از میان آن لباس‌ها، عروس‌ها اغلب مقنعه می‌پوشند و اغلب دستکش‌های سفید بلند با لباس‌های بدون آستین یا بدون بند می‌پوشند.

در فرهنگ های شرقی، عروس ها اغلب رنگ قرمز را به عنوان نماد خوشبختی انتخاب می کنند.

فرهنگ غربی

عروسی هایی که در قرون وسطی و بلافاصله پس از آن انجام می شد اغلب چیزی بیش از یک اتحاد بین دو نفر بود. آنها می توانند اتحادیه ای بین دو خانواده، دو تجارت یا حتی دو کشور باشند. بسیاری از عروسی ها بیشتر جنبه سیاسی داشتند تا عشق، به ویژه در میان اشراف و طبقات اجتماعی بالاتر. بنابراین از عروس ها انتظار می رفت که به گونه ای لباس بپوشند که خانواده هایشان را در مطلوب ترین و مناسب ترین موقعیت اجتماعی آنها قرار دهد، زیرا آنها تنها نماینده خودشان در طول مراسم نبودند. عروس های خانواده های ثروتمند اغلب رنگ های غنی و پارچه های منحصر به فرد می پوشیدند. دیدن آنها با رنگ های تند و لایه های خز، مخمل و ابریشم معمول بود. عروس هایی که در اوج مد روز لباس می پوشند، با غنی ترین موادی که پول خانواده شان می توانست بخرد. فقیرترین عروس ها در روز عروسی بهترین لباس کلیسایی خود را می پوشیدند. مقدار و قیمت مواد موجود در لباس عروس، بازتابی از موقعیت اجتماعی عروس بود و میزان ثروت خانواده را برای مهمانان عروسی نشان می داد.

تاریخچه رنگ

اولین نمونه مستند از شاهزاده خانمی که لباس عروسی سفید برای مراسم عروسی سلطنتی پوشیده بود، مربوط به فیلیپا انگلستان است که در سال 1406، هنگام ازدواج با اریک از پومرانیا، تونیکی با شنل ابریشمی سفید و حاشیه‌دار با سنجاب و ارمینه پوشید.همچنین، لباس عروسی سفید توسط آن از بریتانی هنگام ازدواج با لویی دوازدهم در سال 1499 پوشیده شد.مری، ملکه اسکاتلند، در سال 1559 هنگامی که با همسر اول خود، فرانسیس، دوفین فرانسه ازدواج کرد، لباس عروسی سفید پوشید، زیرا این رنگ مورد علاقه او بود، اگرچه رنگ سفید در آن زمان رنگ عزاداری برای ملکه های فرانسوی بود.با این حال، این یک روند گسترده نبود.

رنگ سفید در سال 1840، پس از ازدواج ملکه ویکتوریا با آلبرت ساکس کوبورگ، زمانی که ویکتوریا لباس سفیدی با توری هونیتون به تن کرد، به یک گزینه محبوب تبدیل شد. تصاویر عروسی به طور گسترده منتشر شد، و بسیاری از عروس ها رنگ سفید را مطابق با انتخاب ملکه انتخاب کردند.لباس سفید به سرعت توسط عروس های ثروتمند و شیک پوش پذیرفته شد. کمتر از یک دهه بعد، کتاب بانوی گودی بیان می‌کند که لباس‌های عروسی سفید یک رسم باستانی بود که نشان دهنده باکرگی عروس بود و نوشت:

‘عرف از قدیم الایام تصمیم گرفته است که رنگ سفید مناسب ترین رنگ است، هر ماده ای که باشد. این نمادی از پاکی و معصومیت دخترانه است، و قلب بی آلایشی است که اکنون به منتخب می دهد.’

همچنین، در مقاله ای در مورد ‘آداب تروسو’ در شماره اوت 1849 خود در همان مجله به این موضوع پرداخته اند. آنها نوشتند: «عرف، از زمان های بسیار قدیم، رنگ سفید را به عنوان رنگ مناسب [لباس عروسی] که نمادی از طراوت و خلوص دوران دختری است، انتخاب کرده است».

در اصل آبی بود که به پاکی، تقوا، وفاداری و مریم باکره متصل بود.با این حال، بسیاری از مردم در آن زمان بر این باور بودند که رنگ سفید به معنای باکرگی است، و لباس عروسی سفید به نماد استاندارد بی‌گناهی و عاشقانه تبدیل شد.

بعد از اینکه رنگ سفید به رنگ غالب تبدیل شد، برای یک دوره، لباس های عروسی با سبک های روز تطبیق داده شدند. در اوایل دهه 1900، لباس شامل تزیینات زیادی مانند توری یا تزئینات بود. این در لباس عروسی نیز به کار گرفته شد، جایی که زواید تزئینی و توری رایج بود. به عنوان مثال، در دهه 1920، آنها معمولاً در جلو کوتاه بودند و در عقب قطار بلندتری داشتند و با چادرهای عروسی به سبک کلوش پوشیده می شدند. این تمایل به پیروی از مدهای رایج تا اواخر دهه 1960 ادامه یافت، زمانی که بازگشت به طرح های بلند و دامن کامل یادآور دوران ویکتوریا رایج شد.

در عصر ویکتوریایی که توسط عروس های ثروتمندتر پذیرفته شد، روند لباس عروسی سفید در نهایت در تمام سطوح اقتصادی گسترش یافت و به عنوان ‘سنت’ در قرن بیستم تثبیت شد.به سبک عروسی سفید در سال 1981، زمانی که سه چهارم میلیارد نفر – یک نفر از هر شش نفر در سراسر جهان – شاهد ازدواج چارلز، شاهزاده ولز با دایانا اسپنسر در لباس تافته و زیبای او با یک لباس 25 فوتی بودند، رونق چشمگیری پیدا کرد. قطار.این عروسی به طور کلی تاثیرگذارترین عروسی سفید قرن بیستم در نظر گرفته می شود.از اواسط قرن بیستم، اکثر لباس‌های عروسی غربی معمولاً سفید هستند،اگرچه «سفید عروسی» شامل «سفید مایل به سفید» مانند عاج، بژ و کرم است. با این حال، سفید رنگ جهانی لباس عروس نیست. برای مثال، در مکزیک، قرمز رنگ محبوبی است.

ارزش های مسیحی

عروس‌های سنتی و مذهبی معمولاً لباس‌های سفید را انتخاب می‌کنند. لباس عروسی سفید در درجه اول توسط خانواده های مسیحی غربی ترجیح داده می شود. آنها توسط عروس به عنوان نماد پاکی، معصومیت و نیکی پوشیده می شوند.در فرهنگ غربی، رنگ سفید اغلب با بی گناهی یا پاکی همراه است.در کتاب مقدس و در یهودیت معبد، حیوانات سفید مانند بره برای کفاره گناهان قربانی می شدند. زنبق سفید گل پاکی و بی گناهی در نظر گرفته می شود و اغلب با مریم باکره مرتبط است. سفید رنگی است که در فرهنگ غربی اغلب با شروع همراه است. مسیح پس از رستاخیز به طور سنتی با لباس سفید به تصویر کشیده می شود. در مسیحیت، کودکان غسل تعمید می‌گیرند و ابتدا در حالی که لباس سفید می‌پوشند، عشای ربانی می‌کنند. غسل تعمید به ویژه به رنگ سفید گره خورده است، زیرا فرد تعهد مذهبی می دهد که در برابر خدا پاک و پاک باشد. آداب و رسوم مذهبی و لباس های مرتبط با آنها همیشه مهم بوده است و رنگ سفید اغلب برای بیان تعهد و پاکی بالای مذهبی استفاده می شود.در مسیحیت، لباس عروس سفید دارای اهمیت دوگانه است. نمادی از پاکی قلب و زندگی همسر و همچنین احترام او به خداوند است. همچنین تصویری از عدالت مسیح است که در مکاشفه 19:7-8 توضیح داده شده است:

‘زیرا زمان جشن عروسی بره فرا رسیده است و عروس او خود را آماده کرده است. بهترین کتان سفید خالص به او داده شده است تا بپوشد.’ زیرا کتان نازک نشان دهنده اعمال نیک قوم مقدس خداست.

عیسی عروسش، کلیسا، را به عدالت خود به عنوان جامه ای از «بهترین کتان سفید ناب» می پوشاند. به عیسی ارائه می شود. او او را با پوشیدن «کتانی زیبا، روشن و تمیز» توصیف می‌کند که بسیاری آن را به معنای پوشیدن رنگ سفید تفسیر کرده‌اند. به طور مشابه، حجاب عروس از دیرباز به عنوان اشاره ای به حجاب معبد در نظر گرفته می شد – پارچه ای که در زمان های کتاب مقدس، صندوق عهد را از دید پنهان نگه می داشت. هنگامی که مسیح درگذشت، پرده پاره شد که نشان دهنده بخشش گناه و پیوند مجدد مردم با خدا بود. به همین ترتیب، حجاب عروس در هنگام عروسی برداشته می شود که نشان دهنده ارتباط زن و شوهر با یکدیگر است.

اعضای کلیسای عیسی مسیح مقدسین روزهای آخر (کلیسای LDS یا همچنین به عنوان مورمون شناخته می‌شوند) اهمیت خاصی به لباس سفید می‌دهند.کلیسا می گوید: ‘سفید نماد پاکی است. هیچ فرد ناپاک حق ورود به خانه خدا را ندارد.’ ، و قلب در کلیسای LDS، عروس باید هنگام ازدواج با یکی از معابد کلیسا، لباس عروسی بپوشد که ‘سفید، از نظر طرح و پارچه متواضع، و بدون تزئینات پیچیده’ باشد.عروس هنگام ازدواج در معبد باید همیشه لباس سفید بپوشد. اساساً دو نوع لباس عروسی وجود دارد که عروس ها در معبد کلیسای LDS می پوشند. این لباس در واقع می تواند یکسان باشد و لزومی ندارد که دو لباس باشد، اما اغلب بسیاری از عروس های LDS در روز عروسی خود از دو لباس استفاده می کنند. اولین لباس همان لباسی است که با آن ازدواج می کنند (مهر می کنند) (لباس معبد) و باید استانداردهای خاصی را رعایت کند. دومی صرفاً یک لباس عروسی ساده است که لباس معبد را می پوشاند.تمام لباس های معبد باید سفید باشد. هر گونه زینت نیز باید سفید باشد. هیچ رنگ سفیدی مانند عاج یا پوسته تخم مرغ مجاز نیست. غیر از لباس و لباس آماده برای معبد، به جوراب‌های سفید، دمپایی و دمپایی سفید برای پوشیدن در داخل معبد نیاز است.

در الهیات مسیحی، سخنان سنت پل در مورد اینکه چگونه ازدواج نماد اتحاد مسیح و کلیسای او است، زیربنای بخشی از سنت حجاب در مراسم ازدواج است.در سنت‌های کاتولیک، حجاب به عنوان «نشانه‌ای قابل مشاهده است که زن تحت اقتدار مرد است» و این که او خود را به رهبری مسیح‌مانند و مراقبت عاشقانه شوهرش تسلیم می‌کند.برداشتن حجاب را می توان نمادی از پرده معبد دانست که هنگام مرگ مسیح پاره شد و به ایمانداران دسترسی مستقیم به خدا داد و به همین ترتیب، عروس و داماد که زمانی ازدواج کرده بودند، اکنون به یکی از آنها دسترسی کامل دارند. دیگری.

روندهای فعلی

رنگ لباس

فرهنگ غربی از دیرباز از سنت پوشیدن سفید در روز عروسی پیروی کرده است.همچنان در میان عروس‌های معاصر رایج است و همانطور که Wedding Wire، یک شرکت عروسی گزارش می‌دهد، حدود 85 درصد از عروس‌ها هنوز لباس عروسی سفید را انتخاب می‌کنند، زیرا در مد معمولی آن، در طول سال‌ها ثابت مانده است. ‘Color Wheel سفید را در ارتباط با نور، خوبی، معصومیت، پاکی و باکرگی توصیف می کند. سفید نیز اغلب به عنوان رنگ کمال در نظر گرفته می شود.در مورد دیگر معانی مهم رنگ سفید در روز عروسی، ‘colormeaning’ می گوید: ‘در روانشناسی رنگ، رنگ سفید رنگ شروعی جدید است – پاک کردن تخته سنگ. رنگ سفید یک بوم خالی است که فقط منتظر است روی آن نوشته شود.»امروزه با گسترش فرهنگ غربی، لباس عروس سفید در بسیاری از کشورها و مناطق در سراسر جهان پوشیده شده و به یک امر عادی تبدیل شده است. طبق نظرسنجی مجله Brides در سال 2018، حدود 83 درصد از عروس‌ها در ایالات متحده در روز بزرگ خود لباس‌های سفید می‌پوشیدند. توجه داشته باشید که از آنجایی که لباس سفید خالص فقط مخصوص عروس عروس است که ستاره عروسی است، مهمانان و کارکنان غیر از عروس اساساً مجاز به پوشیدن لباس سفید نیستند.

خط لباس

مانند هر لباس دیگری، سبک لباس عروس نه تنها به پارچه، بلکه به شکل کلی و ویژگی های آن بستگی دارد. برخی از محبوب ترین شبح های لباس معاصر عبارتند از: خط A، لباس مجلسی، امپراتوری، پری دریایی، قد چای و ترومپت. انواع محبوب یقه های معاصر عبارتند از: نامتقارن، باتو، هالتر، جواهر، خارج از شانه، پرتره، اسکوپ، شفاف، مربع، بدون بند، عزیزم، و یقه V. خط یقه به شکل مواد بالای لباس اشاره دارد که روی گردن و شانه ها می افتد.
ه A-line: *مانند حرف A در الفبا، این شکل دارای یک سجاف مستقیم است که از قسمت پایین سینه و کمر امتداد می یابد.

پری دریایی-خط : لباسی خوش فرم با سجاف که از اطراف زانو گشاد می شود و باله دم پری دریایی را تشکیل می دهد.
پرنسس-لاین-1:  این نوع لباس بالاتنه‌ای متناسب دارد و از کمر تا پاچه جمع می‌شود. این به این دلیل نامیده می شود که به اصطلاح از نوع ‘لباس شاهزاده’ است.
پرنسس-لاین-2: این نوع لباس دارای ترانزیشن در قسمت کمر نیست، اما دارای دارت های عمودی در بدن است تا با خط بدن متناسب باشد. قسمت دامن گشاد است. به این دلیل نامیده می شود که الکساندرا، ملکه پادشاه ادوارد هفتم انگلستان، زمانی که شاهزاده ولیعهد بود دوست داشت آن را بپوشد. این نوع خط اصلی پرنسس است، اما امروزه از نوع ‘لباس شاهزاده خانم’ اغلب به عنوان خط پرنسس یاد می شود.

لباس مجلسی: بالاتنه متناسب با بدن است و از کمر تا سجاف جمع می شود و این تیپ را حتی از خط پرنسس پهن تر می کند. در اصل، این یک نوع ‘لباس debutante’ بود که برای توپ استفاده می شد.
خط باریک: لباسی باریک که خطوط بدن را دنبال می کند. سجاف باریک و شکلی بالغ دارد.

خط زنگ : همانطور که از نام ‘زنگ’ پیداست، کمر باریک شده و باسن پرتر است. گاهی به آن خط ناقوس و گنبد نیز می گویند.
خط امپراتوری: این یک نوع کمر بلند با سجاف است که در یک خط مستقیم از پایین نیم تنه می افتد و به سختی گشاد می شود، همانطور که توسط الهه های اساطیر یونان پوشیده شده است. به این دلیل نامیده می شود که در زمان امپراتوری ناپلئون محبوبیت داشت.
مینی: لباس های قد متوسط ​​در حدود سال 1960 معرفی شدند، اما زمانی که دامن مینی در سال 1965 معرفی شد، لباس عروس های قد کوتاه نیز ظاهر شدند. با این حال، این فقط یک سبک رمان بود و به سختی محبوب شده است.

خط گردن

انواع محبوب یقه های معاصر عبارتند از: نامتقارن، باتو، هالتر، جواهر، خارج از شانه، پرتره، اسکوپ، شفاف، مربع، بدون بند، عزیزم، و یقه V. خط یقه به شکل مواد بالای لباس اشاره دارد که روی گردن و شانه ها می افتد.

نامتقارن

نامتقارن طبق تعریف خود به این معنی است که تقارن یا عدم تعادل وجود ندارد. بنابراین این یقه در دو طرف جلوی مرکزی متفاوت به نظر می رسد.

قایق

همچنین به عنوان ‘Boatneck’ شناخته می شود. این یقه پهن و بلندی است که از انحنای استخوان ترقوه پیروی می کند و به نقاطی از درزهای شانه ختم می شود.

افسار

یقه‌ها دارای یک پانل بلند در جلو هستند که سپس برای حمایت به دور گردن بسته می‌شود و در صورت تمایل، ممکن است پشت گردن بسته شود یا شامل یک گیره باشد که پشت و شانه‌ها را آشکار می‌کند.

جواهر

یقه ساده و کمی گرد بدون یقه.یقه ی نگینی که به آن یقه تی شرت نیز می گویند گرد است و در انتهای گلو قرار می گیرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *